Mijn haat voor rekenen

asdfsafdaBron foto
Dit zijn de vervloekte boeken waar ik het nog over ga hebben

We hebben allemaal van die vakken waar je goed in bent, maar ook vakken waar je niet zo goed in bent. En laat dat vak voor mij nou net rekenen zijn. Aangezien ik me niet kan voorstellen dat ik de enige ben met een heftige haat voor dit vak, dacht ik: ik ga er een blogje aan wijden.

Oké, mijn haat voor rekenen begon eigenlijk al op de basisschool. Hadden jullie ook gele, blauwe en rode vierkante boeken? Ik namelijk wel. Ik heb er nou nog nachtmerries over en ik vervloek die dingen. Ik weet het nog als de dag van gisteren, die vervloekte boeken. Waar ik in het bijzonder de kriebels van kreeg waren die sommen met vlekken. Zogenaamde inkt-vlekken. Jij moest dan zo nodig uitzoeken wat er precies op die vlek zou moeten staan. Weet je nog? Het leuke was: ik deed het gewoon niet. Geen denken aan, ik ging wel lekker tekenen of lezen.

Ik kon het niet. Ik begreep het niet en ik wist niet hoe klasgenoten binnen vijf minuten klaar konden zijn met één zo’n rijtje, terwijl ik al tien minuten aan het staren was naar één zo’n sommetje. Nee, ik vond dit niet leuk. Het begon volgens mij al in groep twee of zo, ik vond letters schrijven namelijk leuker dan cijfers. En ik weet nog heel goed dat ik op een dag ergens in de lente mocht kiezen: óf buitenspelen, of rekenen. Ik hoef je natuurlijk niet te vertellen dat de keuze snel was gemaakt. Hoppakee, daar ging ik dan, lekker buiten spelen.

Ik werd ouder en ouder en het werd steeds moeilijker om het rekenen te ontlopen. Uiteindelijk wist iedereen wel dat ik er gewoon slecht in was, maar dat ik het ook niet leuk vond. Op de middelbare school kreeg ik wiskunde, dat vond ik een stuk leuker dan rekenen, maar nog steeds niet leuk. Wiskunde ging altijd wel redelijk, niet goed, maar beter dan rekenen. En nu, op het mbo, heb ik wéér rekenen. Na jaren geen rekenen te hebben gehad moest ik er opeens weer aan geloven. En wat was dat een hel zeg, nu nog steeds.

Je wilt niet weten hoeveel bijlessen ik al heb gehad, en hoeveel tijd en moeite ik er in heb gestoken. Soms, als een docent (of wie dan ook) het uitlegt, dan lijkt het net alsof het kwartje langzaam gaat vallen. Als ik dan eenmaal zelf die leuke sommen uit ga proberen te rekenen, dan is alle informatie in één klap verdwenen. Pats, boem, weg. Vraag me niet hoe dat kan, ik weet het ook niet. Wat ik nog het meest vervelende vind? Ik vind het totaal niet interessant, relevant of wat dan ook. En dan nog mensen die zeggen:’ je moet je er voor open stellen, als je het niet wilt dan lukt het je ook niet.’. Weet je wat nou zo grappig is? Ik WIL me er ook niet voor open stellen, ik heb het wel gehad met dat gereken.

Waar ik allang blij mee ben, is dat het niet meer meetelt voor je diploma. Het komt wel op je diploma te staan, maar je kan er niet door zakken. Dat is voor mij al een hele opluchting, aangezien rekenen op 3F niveau ongeveer gelijkstaat aan havo/hbo. Best pittig dus.

Wat kan een blog toch een fijne uitlaatklep zijn, vindt je ook niet? :p

Aan welk vak heb jij een hekel? 

Liefs, Melisa 

 

Advertenties

4 gedachtes over “Mijn haat voor rekenen

  1. Die rekenboeken, nostalgie 😛 Ik ben er ook nooit goed in geweest. Op de basisschool redde ik het nog wel, maar wiskunde op de middelbare liep echt voor geen meter.

  2. Haha, die boekjes komen mij niet bekend voor, maar de haat voor rekenen wel! Ik vind het ook gewoon helemaal niks aan. Misschien dat ik er daarom ook niet zo goed in ben. Of was, want nu heb ik het eigenlijk nooit meer nodig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s